Dagje Plopsa!

Vorige week genoten we van een zalige week aan zee. Naast strandhangen, gaan eten en spetter in het water besloten we ook een dag naar Plopsaland te gaan. We wisten niet goed of het al iets voor Louise was, dus deden we de test. 

Vol goede moed vertrokken we met de tram vanuit Nieuwpoort naar de Panne. Louise vond de tram al een attractie op zich. Ze vond het zalig om naar buiten te kijken en kon er ongegeneerd wijzen en staren naar mensen. Geloof me, we zijn nog volop bezig met het aanleren van goede manieren, maar dit is een work in progress. 

Eenmaal aangekomen in Plopsaland stond Bumba ons al op te wachten. Ik had verwacht dat Louise super enthousiast zou zijn en Bumba plat zou knuffelen, maar ze keek lekker droog en was helemaal niet onder de indruk. Die clown bleef maar gek doen om haar aan het lachen te krijgen, zonder resultaat. Ik had gelijk medelijden met die arme jobstudent die in dat veel te warme pak bij 30 graden heen en weer stond te dansen. Bedankt voor de moeite! 

Wij trippelden na onze geslaagde ‘Bumba-fotoshoot’ lekker verder en ik wou, geduldig zoals ik altijd ben, meteen in een attractie. Louise had echter andere plannen en showde haar danskunsten in het midden van het plein aan alle voorbijgangers. Haar dansmoves zijn nog niet optimaal, ook dit is een work in progress, maar mijn moederhart ontplofte van trots en fierheid bij het zien van zo veel schattigheid! Over enkele jaren danst Louise sowieso naast Samson bij het studio 100 ballet! Na enkele nummers zat Louise haar solodans er op en konden we eindelijk in onze eerste attractie! 

We zouden Kaat en Stijn natuurlijk niet zijn als we pas na een kwartier aanschuiven doorhadden dat Louise niet toegelaten was in de attractie,… Ze was nog te klein. Gelukkig wisten we nu wel dat er bij de inkom van elke attractie een heel groot bord staat (waar je niet naast kan kijken behalve wij) waarop de toegelaten minimumlengte aangeduid staat. 

Louise had niets door van onze blunder en eindelijk kwamen we aan onze eerste attractie. Een groot ballenbad in Mayaland! Louise vond het zalig om in de ballen te woelen, een echte peuteractiviteit. Naast het ballenbad stond een speeltuin helemaal op maat van Louise. Ze vond het geweldig om op de trapjes te klimmen en zelf van de glijbaan te schuiven. Natuurlijk mochten we niet helpen en kregen we ze, zelfs na 30 toertjes, met geen stokken uit die speeltuin,…. Ik probeerde haar als verantwoordelijke moeder af te leiden door met grootse gebaren naar de schminkstand te wijzen in de hoop dat Louise een kwartiertje later als aller schattigste prinsesje door Plopsa zou huppelen. Zonder succes,…. Zelfs chantage met een koekje leek niet te helpen. Dan maar via the good old way. Louise pakken, wetende dat er drama van komt, en zo snel en onopvallend mogelijk wegstappen en vriendelijk lachen naar al de ouders die mij met een ‘I know the feeling’ blik aankijken. Eens buiten lijkt er geen vuiltje meer aan de lucht te zijn en ‘danst’ Louise weer vrolijk rond op de Bumba muziek. 

Wij zetten onze tocht verder naar ‘het bos van Plop’ waar we zo goed als meteen kunnen instappen. Louise is helemaal onder de indruk van ons bootje, het donker en de honderden kabouters die overal uit het niets opduiken. Dit blijkt trouwens ook de ideale methode te zijn om een peuter die nooit wilt slapen in dromenland te krijgen want twee minuten nadien sliep ze! 

Normaal gezien is dit het moment dat ik in al de overkop-attracties kan. Dan blijft Stijn bij Louise en loop ik als een gek overal naartoe in de hoop zo veel mogelijk spectaculaire ritjes mee te pikken. Deze keer laat ik het aan mij voorbij gaan, zwanger, weet je wel,…. Het enige alternatief is eten, en ik moet eerlijk toegeven dat  je er best lekker kan eten. 

Na  2,5 uur (normaal 1,5 uur) wordt onze schone slaapster eindelijk wakker en missen we waarvoor we gekomen zijn, de Bumba show. Louise snapt het natuurlijk helemaal niet maar ik vind het toch een beetje jammer omdat ik er zo naar uitkeek om samen met haar de show te zien. Stijn heeft gelukkig de ideale oplossing klaar en loopt met Louise naar het winkeltje waar hij na vijf minuten fier buiten stapt met onze eigen mini Bumba! Louise heeft geen show nodig, die steelt ze zelf wel! 

Met onze mini Bumba aan de zij trippelen we van attractie naar attractie. Het is best rustig in het park en kunnen bijna overal meteen in. De huppel konijntjes, de luchtballonnen, de paardenmolen, de eendjes, in de bootjes van Kaatje en de speeltuin van Bumba. Elke keer zien we ze lachen en genieten. Dan smelt je moederhart toch helemaal en geniet je zelf voor 100%. 

 

Als afsluiter van de dag nemen we nog een kijkje op de kinderboerderij. Dit blijkt een schot in de roos te zijn! Louise is zo onder de indruk en kan naar de dieren blijven kijken. Ze probeert zichzelf telkens door de houten hekjes te wurmen om bij de diertjes te geraken. Ze ontploft dan ook van geluk als ze bij de geitjes binnen mag om ze te aaien en eten te geven. Dit was sowieso mijn hoogtepunt van de dag. Louise bezig zien met de geitjes, helemaal op haar gemak en zielsgelukkig. 

 

Plopsa, echt een aanrader als daguitstap met een peuter. Wij gaan snel nog eens terug! 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s